اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر بخشایش‌گری، همدلی و فرسودگی زناشویی در زوجین متقاضی طلاق - رنجبر خارمیانی بهناز (فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی)
هدف: هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر بخشایش‌گری، همدلی و فرسودگی زناشویی در زوجین متقاضی طلاق بود. مواد و روش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه شامل 30 زوج متقاضی طلاق از شهر تهران بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه‌ای آموزش مهارت‌های ارتباطی دریافت کرد و گروه کنترل در فهرست انتظار قرار گرفت. داده‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد بخشایش‌گری، همدلی و فرسودگی زناشویی جمع‌آوری شد و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های ارتباطی موجب افزایش معنادار بخشایش‌گری و همدلی و کاهش معنادار فرسودگی زناشویی در گروه آزمایش شد (P<0.001). اثرات مداخله در مرحله پیگیری نیز حفظ شد و تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل در طول زمان مشاهده گردید. نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که تغییرات حاصل از پیش‌آزمون به پس‌آزمون و پیش‌آزمون به پیگیری در متغیرهای مورد بررسی معنادار بود، در حالی که تفاوت میان پس‌آزمون و پیگیری معنادار نبود، که نشان‌دهنده پایداری اثرات مداخله است. نتیجه‌گیری: آموزش مهارت‌های ارتباطی می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای افزایش بخشایش‌گری و همدلی و کاهش فرسودگی زناشویی در زوجین متقاضی طلاق مورد استفاده قرار گیرد و اثرات آن در طول زمان تا دو ماه پس از پایان جلسات آموزشی حفظ شود.