تعیین نقش نوع پروتکل در میزان اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر عملکرد جنسی زنان - بهتاج ساجده; وزیری شهرام; هاشمی سارا (فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی)
هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش نوع پروتکل در میزان اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر عملکرد جنسی است. مواد و روش: پژوهش حاضر از نوع فرا تحلیل است که به‌منظور ترکیب و تجزیه‌وتحلیل نتایج پژوهش‌های مختلف انجام‌شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی پژوهش‌هایی است که تأثیر درمان‌های مبتنی بر ذهن آگاهی بر اختلال عملکرد جنسی زنان را بررسی کرده‌اند و در پایگاه‌های Magiran و SID منتشرشده‌اند. جستجوی مقالات در فاصله زمانی 1393 تا 1403 انجام گرفت. برای گردآوری داده‌ها از فرم کاربرگ فرا تحلیل استفاده شد که شامل اطلاعاتی همچون شناسه پژوهش، مشخصات نمونه، و شاخص‌های آماری بود. با غربال مطالعات درنهایت 23 مطالعه وارد تحلیل نهایی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد برای پروتکل MBSR (8 جلسه‌ای)، اندازه اثر در مدل ثابت برابر با 61/1 و در مدل تصادفی برابر با 70/1 است که نشان‌دهنده تأثیر مثبت و معنادار بر عملکرد جنسی زنان است. این پروتکل بیشترین رتبه را در مقایسه با سایر پروتکل‌ها دارد و به‌وضوح نشان می‌دهد که تأثیر بیشتری دارد. در پروتکل شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (8 جلسه‌ای)، اندازه اثر در مدل ثابت برابر با 10/1 و در مدل تصادفی برابر با 62/1 است که نشان‌دهنده تأثیر مثبت بر عملکرد جنسی زنان است، اما این تأثیر کمتر از پروتکل MBSR است. پروتکل شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (12 جلسه‌ای) با اندازه اثر 864/0 در مدل ثابت و 893/0در مدل تصادفی نسبت به سایر پروتکل‌ها تأثیر ضعیف‌تری دارد. نهایتاً، پروتکل سکس‌تراپی مبتنی بر ذهن آگاهی (6 جلسه‌ای) با اندازه اثر 707/0 در هر دو مدل ثابت و تصادفی، کمترین تأثیر را در میان پروتکل‌های درمانی موردبررسی دارد. نتیجه‌گیری: درنتیجه، به‌طورکلی، پروتکل MBSR (8 جلسه‌ای) تأثیر قوی‌تری نسبت به سایر پروتکل‌ها بر عملکرد جنسی زنان نشان می‌دهد و پروتکل سکس‌تراپی مبتنی بر ذهن آگاهی تأثیر ضعیف‌تری دارد.