ارائه مدل بررسی تأثیر کمال‌گرایی بر نگرانی از تصویر بدن با نقش میانجی حساسیت به طرد - کاشیها شهلا; غلامی توران پشتی مرضیه; قمری محمد (فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی)
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر کمال‌گرایی بر نگرانی از تصویر بدن با نقش میانجی حساسیت به طرد در زنان ورزشکار بدنساز بود. مواد و روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی–همبستگی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان ورزشکار بدنساز شهر قزوین در سال ۱۴۰۳ بود. از میان آنان ۳۸۴ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند که پس از حذف پرسشنامه‌های ناقص، ۳۷۵ نفر مورد تحلیل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی (لیتل‌تون و همکاران، ۲۰۰۵)، پرسشنامه کمال‌گرایی (هویت و فلت، ۱۹۹۱) و پرسشنامه حساسیت به طرد (داونی و فلدمن، ۱۹۹۶) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-25 و PLS-7.80 تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد کمال‌گرایی اثر مستقیم و معناداری بر نگرانی از تصویر بدن دارد (761/0- = β، 273/24- = t، p < 0.01). همچنین کمال‌گرایی به‌طور معناداری حساسیت به طرد را پیش‌بینی کرد (763/0- = β، 309/24- = t، p < 0.01) و حساسیت به طرد نیز اثر مستقیم و منفی بر نگرانی از تصویر بدن داشت (755/0- = β، 014/24- = t، p < 0.01). اثر غیرمستقیم کمال‌گرایی بر نگرانی از تصویر بدن از طریق حساسیت به طرد نیز معنادار بود (212/0- = β). نتیجه‌گیری: کمال‌گرایی به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق حساسیت به طرد بر نگرانی از تصویر بدن اثرگذار است. این یافته‌ها اهمیت مداخله‌های روان‌شناختی برای کاهش کمال‌گرایی ناسازگارانه و حساسیت به طرد به‌منظور بهبود تصویر بدن زنان ورزشکار را برجسته می‌سازد.