ارائه مدل ساختاری پیش‌بینی سازگاری زناشویی بر اساس سلامت روان با نقش میانجی تعهد زناشویی - عظیمی قادیکلایی, معصومه; دوکانه ای فرد, فریده; احمدی, صدیقه; پیریائی, حسن (فصلنامه روانشناسی تجربی و شناختی)
هدف: هدف این پژوهش ارائه مدل ساختاری پیش‌بینی سازگاری زناشویی بر اساس سلامت روان با نقش میانجی تعهد زناشویی بود. مواد و روش: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی از نوع همبستگی و با رویکرد اثبات‌گرایانه بود. جامعه آماری شامل 270 فرد متأهل مراجعه‌کننده به خانه‌های سلامت شهر تهران در سال 1402 بود که با نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های استاندارد سازگاری زناشویی اسپانیر (1976)، سلامت روان گلدبرگ و همکاران (1972)، و تعهد زناشویی آدامز و جونز (1997) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای SPSS-V27 و SmartPLS-V3.3 انجام شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که سلامت روان هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم (از طریق نقش میانجی تعهد زناشویی) بر سازگاری زناشویی تأثیر معناداری دارد. ضرایب مسیر بین سلامت روان، تعهد زناشویی و سازگاری زناشویی همگی بالاتر از 0.73 و معنادار در سطح 0.01 بودند. نتیجه‌گیری: سلامت روان یکی از پیش‌نیازهای کلیدی در بهبود سازگاری زناشویی است و تعهد زناشویی نقش میانجی قابل‌توجهی در این رابطه ایفا می‌کند. بنابراین، برنامه‌ریزی برای ارتقاء سلامت روان و تقویت تعهد زناشویی می‌تواند به بهبود کیفیت روابط زوجین منجر شود.