نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 1 پیاپی ۲ 2024 09 16 The Effectiveness of Children's Psychological Inoculation Training on Social Interaction and Social Phobia in the County اثر بخشی آموزش ایمن سازی روانی کودکان بر تعامل اجتماعی و هراس اجتماعی در شهرستان 150 161 10.61838/qecp.121 FA مهسا خدابخش کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد ورامین پيشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران الهام ضرقامی گروه روانشناسی ،واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران مریم بهنام مرادی گروه روانشناسی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران Journal Article 2024 07 13 <p>Objective: The aim of this study was to investigate the effectiveness of children's stress inoculation training on social interaction and social phobia reduction in Dezful County.<br />Methods and Materials: The present research was a quasi-experimental study with a pre-test/post-test control group design. The statistical population included children from Dezful County, among whom 30 participants were randomly selected and assigned to experimental and control groups. Data collection tools were the Social Phobia Questionnaire and the Social Interaction Questionnaire. The experimental group participated in ten sessions of stress inoculation training, and data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) and multiple regression analysis.<br />Findings: The results of MANCOVA indicated that stress inoculation training significantly reduced fear (F=2.58, p=0.001), avoidance (F=7.87, p=0.000), and physiological distress (F=3.90, p=0.005). It also significantly improved feedback skills (F=10.83, p=0.003) and affected verbal (F=10.65, p=0.003) and listening skills (F=13.94, p=0.001). Multiple regression results revealed that fear, avoidance, physiological distress, and social interaction significantly predicted social phobia (p&lt;0.01).<br />Conclusion: Stress inoculation training can serve as an effective intervention for reducing social phobia and enhancing children's social interaction, and the development of such programs in schools is highly recommended.</p> <p>هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش ایمن‌سازی روانی کودکان بر تعامل اجتماعی و کاهش هراس اجتماعی در شهرستان دزفول بود.<br />روش‌ها و مواد: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان شهرستان دزفول بود که از میان آن‌ها 30 نفر به روش تصادفی انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه هراس اجتماعی و پرسشنامه تعامل اجتماعی بود. گروه آزمایش در ده جلسه آموزش ایمن‌سازی روانی شرکت کردند و داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد.<br />یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش ایمن‌سازی روانی منجر به کاهش معنادار در ترس (F=2.58, p=0.001)، اجتناب (F=7.87, p=0.000) و ناراحتی فیزیولوژیک (F=3.90, p=0.005) شد. همچنین، آموزش مذکور موجب بهبود معنادار در مهارت بازخورد (F=10.83, p=0.003) و تغییر در مهارت‌های کلامی (F=10.65, p=0.003) و شنودی (F=13.94, p=0.001) گردید. نتایج رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که ترس، اجتناب، ناراحتی فیزیولوژیک و تعامل اجتماعی به طور معناداری هراس اجتماعی را پیش‌بینی می‌کنند (p&lt;0.01).<br />نتیجه‌گیری: آموزش ایمن‌سازی روانی می‌تواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای کاهش هراس اجتماعی و ارتقاء تعامل اجتماعی کودکان مورد استفاده قرار گیرد و توسعه چنین برنامه‌هایی در مدارس توصیه می‌شود.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/121/78