نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 1 پیاپی 1 2024 06 21 The Effect of Attachment-Based Couples Therapy on Reducing Separation Anxiety Symptoms in Children بررسی تاثیر زوج درمانی مبتنی بر دلبستگی بر کاهش علایم اضطراب جدایی در کودکان 164 175 10.61838/qecp.129 FA زهرا ربیعی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران المیرا شفقی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران نرجس شکارچی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تفرش، دانشگاه آزاد اسلامی، تفرش، ایران الهام هاشمی هندوکش کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی،دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 04 11 <p>Objective: This study was designed to examine the impact of attachment-based couples therapy on reducing separation anxiety symptoms in children aged 6 to 9 years.<br />Methods and Materials: The research employed a quasi-experimental method with a pre-test-post-test design and a control group. The statistical population consisted of children aged 6 to 9 years diagnosed with separation anxiety. Thirty children were selected through available sampling and randomly assigned to either the experimental or control group (15 participants in each group). The data collection tools included the Separation Anxiety Disorder Scale for Children (SAD-C), the Spence Children's Anxiety Scale (SCAS), and semi-structured interviews. The experimental group participated in ten sessions of attachment-based couples therapy, while the control group was placed on a waiting list. After the intervention and one month later, both questionnaires were re-administered to assess the effectiveness and durability of the treatment. The data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA) in SPSS.<br />Findings: The results showed that after the implementation of attachment-based couples therapy, the level of separation anxiety in children in the experimental group significantly decreased, while no change was observed in the control group. Additionally, an analysis of various anxiety dimensions using the SCAS indicated significant reductions in social anxiety, separation anxiety, worry, phobia, and general anxiety in the experimental group. One-month follow-up results indicated a relative maintenance of the treatment effects in the experimental group, although no significant difference was found between the post-test and follow-up measurements. In contrast, the control group did not show significant changes over time.<br />Conclusion: Attachment-based couples therapy, as an indirect and parent-focused intervention, can effectively reduce separation anxiety symptoms in children aged 6 to 9 years. Implementing ten sessions of attachment-based therapy for parents led to significant reductions not only in separation anxiety but also in other dimensions of children's general anxiety, with this effect remaining stable in the one-month follow-up evaluation.</p> <p>هدف: در این راستا، این تحقیق با هدف بررسی تأثیر زوج درمانی مبتنی بر دلبستگی بر کاهش علائم اضطراب جدایی در کودکان 6 تا 9 سال طراحی شد. <br />مواد و روش: این پژوهش با روش نیمه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان ۶ تا ۹ ساله با تشخیص اضطراب جدایی بود که ۳۰ نفر از آن‌ها به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اضطراب جدایی کودکان (SAD-C)، پرسشنامه اضطراب کودکان اسپنس (SCAS) و مصاحبه نیمه‌ساخت‌یافته بود. گروه آزمایش در ده جلسه زوج‌درمانی مبتنی بر دلبستگی شرکت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار داشت. پس از پایان مداخله و همچنین یک ماه بعد، مجدداً از هر دو پرسشنامه برای سنجش اثربخشی و پایداری درمان استفاده شد. داده‌ها با تحلیل کوواریانس در SPSS تحلیل شدند.<br />یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که پس از اجرای زوج‌درمانی مبتنی بر دلبستگی، میزان اضطراب جدایی در کودکان گروه آزمایش به‌طور معناداری کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. همچنین، بررسی ابعاد مختلف اضطراب با استفاده از پرسشنامه SCAS نشان داد که اضطراب اجتماعی، جدایی، نگرانی، فوبیا و اضطراب عمومی نیز در گروه آزمایش به‌طور معناداری کاهش یافته‌اند. نتایج پیگیری یک‌ماهه حاکی از حفظ نسبی اثرات درمان در گروه آزمایش بود، اگرچه تفاوت معناداری بین پس‌آزمون و پیگیری مشاهده نشد. در مقابل، گروه کنترل در طول زمان تغییر قابل‌توجهی نشان نداد.<br />نتیجه‌گیری: زوج‌درمانی مبتنی بر دلبستگی به‌عنوان یک مداخله غیرمستقیم و والد-محور می‌تواند به‌صورت مؤثری به کاهش نشانه‌های اضطراب جدایی در کودکان ۶ تا ۹ ساله منجر شود. اجرای ده جلسه مداخله مبتنی بر دلبستگی برای والدین، سبب شد که نه‌تنها میزان اضطراب جدایی، بلکه ابعاد دیگری از اضطراب عمومی کودکان نیز به شکل معناداری کاهش یابد و این اثر حتی در ارزیابی پیگیری یک‌ماهه نیز پایدار باقی ماند.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/129/82