نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 تابستان 1404 1404 04 01 The Effectiveness of Motivation-Enhancement Therapy on the Balance of Possible Selves and Core Self-Evaluation in Men with Direct and Indirect Ketamine Use Disorder اثربخشی درمان مبتنی بر انگیزش افزایی بر توازن خودهای ممکن و خود ارزشیابی مرکزی مردان با اختلال مصرف مستقیم و غیر مستقیم کتامین 212 225 FA محدثه قاسمی گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران مهریار عناصری گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران Journal Article 1403/10/02 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to examine the effectiveness of motivation-enhancement therapy on the balance of possible selves and core self-evaluation in men with direct and indirect ketamine use disorder.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>A quasi-experimental pre-test–post-test design with a control group was employed. The statistical population consisted of men diagnosed with direct and indirect ketamine use disorder who had referred to the Small Paradise Addiction Treatment Center in Kermanshah in 2024. A total of 30 participants were selected using purposive sampling and randomly assigned to three groups: two experimental groups and one control group. The experimental groups received four 60-minute sessions of motivation-enhancement therapy, while the control group received no intervention. Data collection tools included the Possible Selves Balance Questionnaire and the Core Self-Evaluation Scale. Data were analyzed using multivariate and univariate covariance analyses (MANCOVA and ANCOVA).</p> <p><strong>Findings: </strong>The results showed that motivation-enhancement therapy significantly improved the balance of possible selves and core self-evaluation in men with both direct and indirect ketamine use disorders. Significant differences were observed between the post-test scores of the experimental and control groups, indicating the effectiveness of the intervention.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Motivation-enhancement therapy can be considered an effective intervention for improving psychological constructs such as self-concept and self-evaluation in men struggling with ketamine use disorders.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر انگیزش‌افزایی بر توازن خودهای ممکن و خودارزشیابی مرکزی در مردان با اختلال مصرف مستقیم و غیرمستقیم کتامین بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این پژوهش با روش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل مردان مبتلا به اختلال مصرف کتامین بود که در سال ۱۴۰۳ به مرکز ترک اعتیاد بهشت کوچک در کنگاور مراجعه کرده بودند. نمونه‌ای به حجم ۳۰ نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. گروه‌های آزمایش در چهار جلسه ۶۰ دقیقه‌ای مداخله مبتنی بر انگیزش‌افزایی شرکت کردند، در حالی‌که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه توازن خودهای ممکن و مقیاس خودارزشیابی مرکزی بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره تجزیه و تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر انگیزش‌افزایی به‌طور معناداری باعث بهبود توازن خودهای ممکن و ارتقاء خودارزشیابی مرکزی در مردان دارای اختلال مصرف مستقیم و غیرمستقیم کتامین شد. مقایسه میانگین نمرات پس‌آزمون بین گروه‌های آزمایش و کنترل تفاوت معناداری را به نفع گروه‌های آزمایش نشان داد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>درمان مبتنی بر انگیزش‌افزایی می‌تواند به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر برای ارتقای ابعاد روان‌شناختی کلیدی مانند خودهای ممکن و خودارزشیابی در افراد با اختلال مصرف کتامین مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/149/234