نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 بهار 1404 2025 05 28 The Role of Differentiation and Emotional Disclosure in Predicting Marital Happiness نقش تمایزیافتگی و افشاگری عاطفی در پیش‌بینی شادمانی زناشویی 63 74 10.61838/qecp.169 FA فاطمه آهنگرانی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول). یاسمن حسینی سیانکی کارشناسی ارشد ، گروه روان‌شناسی بالینی خانواده، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2025 03 03 <p><strong>Objective:</strong> The aim of this study was to examine the role of differentiation and emotional disclosure in predicting marital happiness among married individuals in Tehran.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This descriptive-correlational study involved 380 married men and women selected via convenience sampling from Tehran. Data were collected using the Fordyce Marital Happiness Scale, the Differentiation of Self Inventory-Revised (DSI-R), and the Chaud and Martin Emotional Disclosure Scale. Statistical analysis was conducted using SPSS version 27, including Pearson correlation and multiple linear regression tests.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results revealed significant positive correlations between differentiation and marital happiness (r = 0.57, p&lt;0.01), and between emotional disclosure and marital happiness (r = 0.48, p&lt;0.01). Multiple regression analysis showed a significant model (F = 120.24, p&lt;0.01), with both differentiation (β = 0.45, p&lt;0.01) and emotional disclosure (β = 0.29, p&lt;0.01) significantly predicting marital happiness.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings confirm that differentiation and emotional disclosure play a crucial role in enhancing marital happiness. Strengthening these interpersonal capacities through counseling interventions may improve the overall quality of marital life.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش بررسی نقش تمایزیافتگی و افشاگری عاطفی در پیش‌بینی شادمانی زناشویی در میان زوجین ساکن شهر تهران بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>مطالعه حاضر توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل ۳۸۰ نفر از زنان و مردان متأهل ساکن تهران بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل مقیاس شادمانی زناشویی فوردایس، پرسشنامه تمایزیافتگی خود (DSI-R)، و مقیاس افشاگری عاطفی چاون و مارتین بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ مورد تحلیل قرار گرفتند. آزمون‌های آماری شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه بودند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که بین تمایزیافتگی و شادمانی زناشویی (r = 0.57, p&lt;0.01) و نیز بین افشاگری عاطفی و شادمانی زناشویی (r = 0.48, p&lt;0.01) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که مدل رگرسیونی معنادار است (F = 120.24, p&lt;0.01) و متغیرهای تمایزیافتگی (β = 0.45, p&lt;0.01) و افشاگری عاطفی (β = 0.29, p&lt;0.01) توان پیش‌بینی شادمانی زناشویی را دارند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌ها تأیید می‌کنند که تمایزیافتگی و افشاگری عاطفی نقش مهمی در ارتقای شادمانی زناشویی ایفا می‌کنند. آموزش و تقویت این مهارت‌ها در فرآیندهای مشاوره‌ای می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی زناشویی کمک کند.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/169/109