نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 1 پیاپی ۲ 1404 04 01 The Effectiveness of Emotional-Social Competency Training on Emotional Control and Anxiety Sensitivity in University Students اثربخشی آموزش شایستگی‌های هیجانی-اجتماعی بر کنترل عواطف و حساسیت اضطرابی دانشجویان 1 13 FA سعیده رودشت کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج،ایران Journal Article 1403 12 26 <p>Objective: The present study aimed to examine the effectiveness of social-emotional competency training on emotional control and anxiety sensitivity in university students.<br />Methods and Materials: This randomized controlled trial was conducted using a pre-test, post-test, and five-month follow-up design. The statistical population consisted of university students in Tehran, from which 30 participants were purposefully selected and randomly assigned to experimental (n = 15) and control (n = 15) groups. Instruments included the Difficulties in Emotional control Scale (DERS) and the Anxiety Sensitivity Index (ASI). The experimental group received a 10-session intervention program, while the control group received no intervention. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post-hoc tests in SPSS-27.<br />Findings: Statistical analysis revealed a significant reduction in emotion dysregulation and anxiety sensitivity scores in the experimental group at post-test and follow-up compared to pre-test (p &lt; 0.01). The interaction effect between group and time was significant for both variables, with large effect sizes (η² &gt; 0.60). Bonferroni tests also confirmed significant pairwise differences across assessment phases in the experimental group.<br />Conclusion: The findings indicate that social-emotional competency training significantly improves emotional control and reduces anxiety sensitivity among students, with effects sustained up to five months post-intervention.</p> <p>هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش شایستگی‌های هیجانی-اجتماعی بر کنترل عواطف و حساسیت اضطرابی دانشجویان بود.<br />مواد و روش: پژوهش حاضر به روش آزمایش تصادفی کنترل‌شده با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری پنج‌ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه‌های تهران بود که از میان آن‌ها ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جای‌گذاری شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) و مقیاس حساسیت اضطرابی (ASI) بود. گروه آزمایش در یک برنامه مداخله‌ای ۱۰ جلسه‌ای شرکت کردند، در حالی‌که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-27 انجام شد.<br />یافته‌ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که میانگین نمرات کنترل عواطف و حساسیت اضطرابی در گروه آزمایش در پس‌آزمون و پیگیری نسبت به پیش‌آزمون کاهش معناداری داشت (p &lt; 0.01). همچنین، اثر تعاملی گروه و زمان برای هر دو متغیر در سطح معناداری بود و اندازه اثر بزرگ گزارش شد (η² &gt; 0.60). آزمون بونفرونی نیز تفاوت معنادار بین مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری را در گروه آزمایش تأیید کرد.<br />نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که آموزش شایستگی‌های هیجانی-اجتماعی به‌طور معناداری باعث بهبود توانایی تنظیم هیجان و کاهش حساسیت اضطرابی در دانشجویان می‌شود و این اثرات تا پنج ماه پس از مداخله پایدار باقی می‌مانند.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/177/110