نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 بهار 1404 2025 06 22 The Relationship Between Job Stress and Resilience and Job Security in Pregnant Working Women in Tehran ارتباط تنیدگی شغلی با تاب آوری و امنیت شغلی در زنان باردار شاغل شهر تهران 232 242 10.61838/qecp.197 FA شقایق اخایی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی شخصیت، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مریم بهنام مرادی استادیار، گروه روانشناسی، واحد ورامین پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین پیشوا، ایران. سیما نظرپور دانشیار، گروه مامایی، واحد ورامین پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین پیشوا، ایران. Journal Article 2025 03 03 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to investigate the relationship between job stress, resilience, and job security among pregnant working women in Tehran.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>A descriptive-correlational design was employed with a sample of 384 pregnant working women selected using Cochran’s formula and purposive sampling in District 7 of Tehran. Data were collected using the Cooper Job Stress Questionnaire, the Connor-Davidson Resilience Scale, and the Neil Job Security Scale. Pearson correlation and multiple linear regression analyses were conducted using SPSS version 27.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results revealed a significant negative correlation between job stress and both resilience (r = -0.57, p &lt; 0.01) and job security (r = -0.49, p &lt; 0.01). Multiple regression analysis showed that resilience (β = -0.44, p &lt; 0.01) and job security (β = -0.35, p &lt; 0.01) were significant predictors of job stress. The final model accounted for 37% of the variance in job stress.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that higher levels of resilience and perceived job security are associated with lower levels of job stress among pregnant working women. Interventions aimed at enhancing resilience and promoting job security can contribute to better psychological well-being in this vulnerable group.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین تنیدگی شغلی با تاب‌آوری و امنیت شغلی در زنان باردار شاغل شهر تهران بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این مطالعه به شیوه توصیفی-همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل 384 زن باردار شاغل در منطقه 7 تهران بود که به صورت هدفمند و با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از سه ابزار استاندارد شامل پرسشنامه تنیدگی شغلی کوپر، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون، و پرسشنامه امنیت شغلی نیل گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم‌افزار SPSS نسخه 27 انجام گرفت.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که بین تنیدگی شغلی با تاب‌آوری (r = -0.57، p &lt; 0.01) و امنیت شغلی (r = -0.49، p &lt; 0.01) رابطه منفی معنادار وجود دارد. همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که هر دو متغیر تاب‌آوری (β = -0.44، p &lt; 0.01) و امنیت شغلی (β = -0.35، p &lt; 0.01) پیش‌بین‌های معنادار تنیدگی شغلی هستند. مدل نهایی 37 درصد از واریانس تنیدگی شغلی را تبیین کرد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری: </strong>یافته‌ها حاکی از آن است که افزایش سطح تاب‌آوری و احساس امنیت شغلی در زنان باردار شاغل می‌تواند نقش مؤثری در کاهش سطح تنیدگی شغلی داشته باشد. طراحی برنامه‌های مداخله‌ای با تمرکز بر تقویت تاب‌آوری و ارتقاء امنیت شغلی می‌تواند به بهبود سلامت روانی این قشر کمک کند.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/197/147