نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 پاییز 1404 2025 10 03 The Effectiveness of Acceptance and Commitment-Based Parenting Training on Quality of Life, Acceptance and Action, and Distress Tolerance in Mothers of Second-Grade Elementary School Children اثربخشی آموزش فرزند پروری پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی، پذیرش و عمل و تحمل پریشانی مادران کودکان دوره دوم ابتدایی 1 14 10.61838/qecp.215 FA محمدصالح فقیهی گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران سید حمید آتش پور گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران ایلناز سجادیان گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 2025 04 03 <p>Objective: The aim of this study was to investigate the effectiveness of acceptance and commitment-based parenting training on quality of life, acceptance and action, and distress tolerance in mothers of second-grade elementary school children. Methods and Materials: This quasi-experimental study used a pretest-posttest control group design with a two-month follow-up. The statistical population included mothers of second-grade students in Isfahan in the 2023–2024 academic year. Thirty participants were selected using voluntary convenience sampling and randomly assigned to an experimental group (n = 15) and a control group (n = 15). Data were collected using the WHOQOL-BREF, Acceptance and Action Questionnaire-II (AAQ-II), and the Distress Tolerance Scale (DTS). The intervention comprised eight weekly 90-minute sessions based on ACT principles. Data were analyzed using repeated measures ANOVA. Findings: The results showed that ACT-based parenting training significantly improved the quality of life and distress tolerance scores while reducing acceptance and action scores (indicating enhanced psychological flexibility) in the experimental group compared to the control group. Significant time × group interaction effects were observed for all three variables across pretest, posttest, and follow-up stages, indicating the sustained impact of the intervention over time. Conclusion: Acceptance and commitment-based parenting training effectively enhances psychological indicators such as quality of life, flexibility, and distress tolerance in mothers and may serve as a beneficial approach in parent training programs.</p> <p> </p> <p>هدف: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی، پذیرش و عمل، و تحمل پریشانی مادران کودکان دوره دوم ابتدایی بود. مواد و روش: پژوهش حاضر با طراحی نیمه‌آزمایشی و با استفاده از طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری دوماهه اجرا شد. جامعه آماری شامل مادران کودکان مقطع ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1403-1402 بود. 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های کیفیت زندگی WHOQOL-BREF، پرسشنامه پذیرش و عمل (AAQ-II) و پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) بود. آموزش فرزندپروری در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای بر اساس رویکرد ACT انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به افزایش معنادار کیفیت زندگی، کاهش معنادار نمرات پذیرش و عمل (افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی) و افزایش معنادار تحمل پریشانی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مراحل پس‌آزمون و پیگیری شد. تعامل معنادار بین زمان و عضویت گروهی در هر سه متغیر اصلی مشاهده شد که نشانگر اثربخشی پایدار مداخله است. نتیجه‌گیری: آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب ارتقاء شاخص‌های روان‌شناختی مادران، از جمله افزایش کیفیت زندگی، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و توان تحمل پریشانی می‌گردد و می‌تواند به عنوان رویکردی مؤثر در آموزش والدین مورد استفاده قرار گیرد.</p> <p> </p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/215/135