نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 تابستان 1404 2025 07 05 Collective Unconscious Analysis in the Artworks of Painters with Mental Disorders Based on Jungian Theories تحلیل ناخودآگاه جمعی در آثار نقاشان مبتلا به اختلالات روانی با تأکید بر نظریات یونگ 186 199 10.61838/qecp.238 FA راحله هنری دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2025 04 04 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to examine the relationship between Jungian archetypal symbols and mental disorders in the artworks of painters with psychiatric conditions.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This field-based study employed purposive sampling to select 30 to 50 painters diagnosed with disorders such as depression, anxiety, schizophrenia, and personality disorders. Data were collected using standardized psychological questionnaires (BDI, HAM-A, SAPS/SANS), content analysis of paintings via a Jungian archetype checklist, structured clinical interviews, and review of psychiatric records. Pearson correlation and linear regression analyses were used for statistical examination.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results revealed a significant positive relationship between the type and severity of mental disorders and the frequency of archetypal symbols in the artworks. Type of disorder emerged as the strongest predictor of psychological interpretability (R² = 0.768), while Jungian symbols and collective unconscious concepts also significantly explained variance. All regression coefficients were statistically significant, with p-values less than 0.01.</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings support the relevance of Jung’s collective unconscious theory as a conceptual framework for interpreting the symbolic content of artworks created by individuals with mental illness. The pervasive presence of archetypal imagery in their paintings underscores the unconscious mind’s crucial role in both creative expression and psychological communication.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین نمادهای کهن‌الگویی برگرفته از نظریه ناخودآگاه جمعی یونگ و اختلالات روانی در آثار نقاشان مبتلا به بیماری‌های روانی است.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این مطالعه به روش میدانی و با نمونه‌گیری هدفمند بر روی ۳۰ تا ۵۰ نفر از نقاشان دارای اختلالات روانی نظیر افسردگی، اضطراب، شیزوفرنی و اختلالات شخصیت انجام شد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسش‌نامه‌های روان‌شناختی استاندارد (BDI، HAM-A، SAPS/SANS)، تحلیل محتوای نقاشی‌ها با استفاده از چک‌لیست نمادهای یونگی، مصاحبه‌های بالینی و بررسی سوابق پزشکی بودند. تحلیل داده‌ها با روش‌های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی صورت گرفت.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌ها نشان داد که بین نوع و شدت اختلال روانی و میزان استفاده از نمادهای کهن‌الگویی در آثار هنری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نوع اختلال روانی قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده قابلیت تحلیل روان‌شناختی آثار بود (R²=0.768)، درحالی‌که نمادهای یونگی و مفاهیم ناخودآگاه جمعی نیز سهم بالایی در تبیین معنا داشتند. تمامی ضرایب رگرسیونی معنادار و سطح p برای همه تحلیل‌ها کمتر از 0.01 بود.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج پژوهش نشان می‌دهد که نظریه ناخودآگاه جمعی یونگ می‌تواند چارچوب مفهومی مناسبی برای تحلیل محتوای آثار هنری خلق‌شده توسط افراد دارای اختلالات روانی فراهم سازد. حضور پررنگ نمادهای کهن‌الگویی در این آثار حاکی از نقش ناخودآگاه در فرآیند خلاقیت و بیان روانی هنرمندان بیمار است.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/238/155