نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 پاییز 1404 2025 11 16 Designing a Model of Marital Relationship Stability Based on Marital Future Orientation with the Mediating Role of Emotional Maturity طراحی الگوی ثبات رابطه زناشویی بر اساس آینده‌نگری رابطه زناشویی با نقش واسطه‌ای بلوغ عاطفی 1 15 10.61838/qecp.257 FA احمد رئیسی شیخ ویسی دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. سید فیض اله افرازی زاده استادیار گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران علیرضا ماردپور استادیار، گروه روانشناسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. Journal Article 2025 04 08 <p>Objective: The aim of this study was to design a model of marital relationship stability based on marital future orientation with the mediating role of emotional maturity among couples in Chaharmahal and Bakhtiari Province. Methods and Materials: This survey-based study employed a structural equation modeling (SEM) approach. The statistical population included all married couples in Chaharmahal and Bakhtiari Province, from which a sample of 400 couples was selected using multi-stage cluster sampling. Data were collected using standardized instruments including the Marital Instability Index (MII), the Marital Future Orientation Questionnaire (Khakbazan &amp; Rafiei-Honar, 2019), and the Emotional Maturity Scale (EMS). Data were analyzed using SPSS and PLS software. Findings: Path analysis in the SEM model indicated that marital future orientation had a significant direct positive effect on marital stability (β = 0.38, p &lt; 0.001), and also an indirect effect through emotional maturity (β = 0.14, p &lt; 0.001). Model fit indices such as RMSEA = 0.045 and CFI = 0.94 confirmed the adequacy of the proposed conceptual model. Conclusion: The findings suggest that marital future orientation enhances marital stability both directly and indirectly via emotional maturity. Therefore, enhancing future-oriented thinking and emotional maturity can serve as effective strategies in premarital counseling and marital quality improvement programs.</p> <p> </p> <p>هدف: هدف پژوهش حاضر طراحی الگویی برای ثبات رابطه زناشویی بر اساس آینده‌نگری رابطه‌ای با نقش واسطه‌ای بلوغ عاطفی در زوجین استان چهارمحال و بختیاری است. مواد و روش: روش پژوهش حاضر از نوع پیمایشی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کلیه زوجین ساکن در استان چهارمحال و بختیاری بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، ۴۰۰ زوج به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد ثبات زناشویی (MII)، آینده‌نگری رابطه‌ای (خاکبازان و رفیعی‌هنر، ۱۳۹۸)، و بلوغ عاطفی (سینک و بهارگاوا) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و PLS انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج تحلیل مسیر در مدل معادلات ساختاری نشان داد که آینده‌نگری رابطه‌ای به‌طور مستقیم تأثیر مثبت و معناداری بر ثبات رابطه زناشویی دارد (β = 0.38, p &lt; 0.001) و همچنین از طریق متغیر میانجی بلوغ عاطفی نیز به‌صورت غیرمستقیم تأثیرگذار است (β = 0.14, p &lt; 0.001). شاخص‌های برازش مدل نظیر RMSEA = 0.045 و CFI = 0.94 مؤید برازش مناسب مدل مفهومی پژوهش بودند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که آینده‌نگری رابطه‌ای می‌تواند به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم (با میانجی‌گری بلوغ عاطفی) موجب افزایش ثبات در زندگی زناشویی شود. بنابراین، تقویت مهارت‌های آینده‌نگری و بلوغ هیجانی می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر در برنامه‌های مشاوره‌ای و آموزشی پیش از ازدواج و نیز در بهبود کیفیت روابط زوجین مورد توجه قرار گیرد.</p> <p> </p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/257/173