نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 2 پاییز 1404 1404 05 19 The Effect of Metacognitive Therapy and Cognitive Behavioral Therapy on Depression and Generalized Anxiety in Individuals with the Cognitive-Attentional Syndrome (CAS) تاثیر فراشناخت درمانی و رفتار درمانی شناختی برافسردگی و اضطراب فراگیر مبتلایان به سندرم شناختی-توجهی (CAS) 1 17 10.61838/qecp.269 FA حمیدرضا انصاری صدرآبادی دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران محسن رازانی استادیار، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران حسن پیریایی استادیار، گروه ریاضی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران سارا ساعدی استادیار، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران Journal Article 1403/12/27 <p><strong>Objective:</strong> The present study investigated the effect of metacognitive therapy (MCT) and cognitive behavioral therapy (CBT) on depression and generalized anxiety in individuals diagnosed with the Cognitive-Attentional Syndrome (CAS) in Tehran during 2023–2024.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This research employed an experimental design using a pretest–posttest structure with a control group. The statistical population consisted of all individuals who visited counseling centers affiliated with the Art and Cultural Organization of Tehran Municipality and were screened with a diagnosis of CAS symptoms. Participants were selected using a random sampling method. A total of 45 individuals were chosen from the target population. Most participants were women. Initially, all three groups completed questionnaires on depression and generalized anxiety during the pretest phase. Following the completion of the pretest, two experimental groups underwent eight training sessions—one group received metacognitive therapy and the other received cognitive behavioral therapy. The control group did not receive any training. These interventions were specifically administered to individuals with CAS who were experiencing depressive and generalized anxiety symptoms. At the end of the intervention period, the effectiveness and impact of each treatment method were assessed via analysis of variance method.</p> <p><strong>Findings:</strong> Statistical analysis of the data showed that both therapeutic approaches had a significant effect on reducing depression and generalized anxiety. However, the hypothesis that metacognitive therapy would be superior to cognitive behavioral therapy was not supported.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The findings suggest that both therapeutic approaches can play a significant role in designing treatment programs in counseling and mental health centers, enhancing the quality of therapeutic services, and increasing the effectiveness of short-term treatment protocols.</p> <p> </p> <p><strong>هدف:</strong> مطالعه حاضر با بررسی تاثیر فراشناخت درمانی و رفتار درمانی شناختی برافسردگی و اضطراب فراگیر درمبتلایان به سندرم شناختی-توجهی (CAS) در شهر تهران در سال03-1402صورت گرفته است.</p> <p><strong>مواد و روش</strong>: روش این پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه ی افرادی بود که به مراکزمشاوره سازمان فرهنگ هنری شهرداری مراجعه و با تشخیص نشانگان شناختی-توجهی غربال شده اند. روش نمونه گیری در این پژوهش به شیوه تصادفی بوده است. از جامعه موردنظر به تعداد 45 نفر انتخاب شدند. بیشتر آزمودنی‌ها را زن‌ها تشکیل داده بودند. در ابتدا در هر سه گروه پرسشنامه افسردگی و اضطراب فراگیر اجرا شد. پس از تکمیل پرسشنامه‌ها در مرحله پیش آزمون دو گروه تحت 8 جلسه ی آموزشی فراشناخت درمانی و رفتاردرمانی شناختی قرار گرفتند. و به گروه آخر یا گروه کنترل آموزشی داده نشد. این جلسات آموزشی برای افرادی بودکه سندرم شناختی-توجهی درزمینه‌ای اختلال افسردگی، اضطراب فراگیر را تجربه کرده بودند و درانتها هر شیوه و میزان تاثیرگذاری آن‌ها به روش تحلیل واریانس بر آزمودنی‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong>: نتایج تحلیل داده‌های آماری نشان دادکه هر دو روش تاثیر معناداری بر کاهش افسردگی و کاهش اضطراب فراگیر داشتند، و فرضیه مبتنی بر برتری فراشناخت درمانی نسبت به رفتار درمانی شناختی تایید نشد</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong>: یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که هر دو رویکرد درمانی می‌توانند در طراحی برنامه‌های درمانی در مراکز مشاوره و سلامت روان، بهبود کیفیت خدمات درمانی و افزایش تاثیر پروتکل درمانی کوتاه مدت نقش مهمی ایفا کند.</p> <p> </p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/269/178