نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 04 01 The Relationship between Self-Compassion and Psychological Resilience with Future Anxiety among Paramedical Students in Babol رابطه شفقت به خود و تاب‌آوری روانی با اضطراب آینده در دانشجویان رشته‌های پیراپزشکی بابل 1 15 FA جمال صادقی گروه روان شناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران فاطمه یزدانی چراتی کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی، واحد آیت اله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران Journal Article 1404/11/01 <p><strong>Objective: </strong>The present study aimed to investigate the relationship between self-compassion and psychological resilience with future anxiety and to determine the predictive contribution of these variables among paramedical students at Islamic Azad University, Babol Branch.</p> <p><strong>Methods and Materials: </strong>This descriptive-correlational study was conducted among paramedical students enrolled in Nursing, Midwifery, and Laboratory Sciences programs at Islamic Azad University, Babol Branch, during the 2024–2025 academic year. A total of 150 students were selected through proportionate stratified random sampling. Data were collected using the Zaleski Future Anxiety Scale (FAS), the Connor–Davidson Resilience Scale (CD-RISC), and Neff’s Self-Compassion Scale (SCS). Pearson correlation coefficients and simultaneous multiple regression analysis were employed to analyze the data.</p> <p><strong>Findings: </strong>The results demonstrated significant negative correlations between future anxiety and self-compassion (r = -0.48, p &lt; 0.01), as well as between future anxiety and psychological resilience (r = -0.61, p &lt; 0.01). In addition, self-compassion was positively associated with psychological resilience (r = 0.54, p &lt; 0.01). Multiple regression analysis revealed that the overall model was statistically significant (R = 0.68, R² = 0.46, Adjusted R² = 0.44, F = 45.38, p &lt; 0.001). Together, self-compassion and psychological resilience explained 46% of the variance in future anxiety. Standardized regression coefficients indicated that psychological resilience (β = -0.49, p &lt; 0.001) was a stronger predictor of reduced future anxiety than self-compassion (β = -0.35, p &lt; 0.001).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that self-compassion and psychological resilience function as important protective psychological resources against future anxiety among paramedical students. Individuals with higher levels of self-kindness, emotional acceptance, and adaptive coping capacity experience lower levels of concern and uncertainty regarding their future. Among the examined predictors, psychological resilience demonstrated the strongest contribution to reducing future anxiety. These findings highlight the value of implementing university-based counseling and psychoeducational programs focused on strengthening resilience and self-compassion to promote students’ mental health and reduce future-oriented worries.</p> <p><strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش بررسی رابطه شفقت به خود و تاب‌آوری روانی با اضطراب آینده و تعیین سهم پیش‌بینی‌کنندگی این دو سازه در دانشجویان رشته‌های پیراپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل بود.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این پژوهش با روش توصیفی ـ همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان رشته‌های پرستاری، مامایی و علوم آزمایشگاهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آنان 150 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متناسب انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از مقیاس اضطراب آینده زالسکی (FAS)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و مقیاس شفقت به خود نف (SCS) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها</strong><strong>:</strong><strong> </strong>نتایج نشان داد که بین شفقت به خود و اضطراب آینده رابطه منفی و معنادار وجود دارد (r=-0.48, p&lt;0.01). همچنین تاب‌آوری روانی با اضطراب آینده رابطه منفی و معناداری داشت (r=-0.61, p&lt;0.01). افزون بر این، بین شفقت به خود و تاب‌آوری روانی رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد (r=0.54, p&lt;0.01). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است (R=0.68, R²=0.46, Adjusted R²=0.44, F=45.38, p&lt;0.001) و متغیرهای شفقت به خود و تاب‌آوری روانی در مجموع 46 درصد از واریانس اضطراب آینده را تبیین می‌کنند. ضرایب استاندارد نشان داد تاب‌آوری روانی (β=-0.49, p&lt;0.001) نسبت به شفقت به خود (β=-0.35, p&lt;0.001) سهم بیشتری در پیش‌بینی کاهش اضطراب آینده دانشجویان دارد.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری</strong><strong>:</strong><strong> </strong>یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که شفقت به خود و تاب‌آوری روانی به‌عنوان دو منبع مهم روان‌شناختی، نقش محافظتی مؤثری در برابر اضطراب آینده دانشجویان ایفا می‌کنند. دانشجویانی که از سطح بالاتری از مهربانی با خود، پذیرش تجربه‌های دشوار و توانایی سازگاری با فشارهای تحصیلی و شغلی برخوردارند، نگرانی کمتری نسبت به آینده تجربه می‌کنند. از میان متغیرهای بررسی‌شده، تاب‌آوری روانی نقش برجسته‌تری در کاهش اضطراب آینده داشت. بنابراین، طراحی و اجرای مداخلات آموزشی مبتنی بر ارتقای تاب‌آوری و شفقت به خود در مراکز مشاوره دانشگاهی می‌تواند راهبردی مؤثر برای بهبود سلامت روان و کاهش نگرانی‌های آینده‌محور در دانشجویان پیراپزشکی باشد.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/453/266