نشریه روانشناسی تجربی و شناختی 3092-6483 در دست انتشار 1406 08 01 Effectiveness of Meaning-Centered Group Therapy on Grief Acceptance and Quality of Life in Bereaved Women بررسی اثربخشی گروه‌درمانی معناگرا بر پذیرش سوگ و کیفیت زندگی در زنان داغ‌دیده 1 22 FA لیلا امراللهی بیوکی گروه روان‌شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. طیبه دریکوند گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه پیام نور، مرکز تهران جنوب، تهران، ایران. شادی سادات سیدی گروه روان‌شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، مرکزی، ایران. عرفان خلیلی مقدم گروه روان‌شناسی بالینی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، خراسان رضوی، ایران ژاله حسن‌پور گروه روان‌شناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران ملیکا رضازاده مقدم گروه روان‌شناسی، مؤسسه آموزش عالی بهار، مشهد، ایران. Journal Article 1405 04 20 <p><strong>Objective: </strong>This study aimed to investigate the effectiveness of meaning-centered group therapy on grief acceptance and quality of life among bereaved women.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This quasi-experimental study employed a pretest-posttest control-group design with a two-month follow-up. The statistical population consisted of bereaved women residing in Tehran in 2026 who had experienced the death of a spouse or a first-degree family member. Thirty eligible women were selected through purposive sampling and randomly assigned to an experimental group and a control group, with 15 participants in each group. The experimental group received eight weekly 90-minute sessions of meaning-centered group therapy, whereas the control group received no structured intervention during the study period. Data were collected using the current-feelings section of the Texas Revised Inventory of Grief and the World Health Organization Quality of Life-BREF. Data were analyzed using mixed analysis of variance with repeated measures and Bonferroni-adjusted pairwise comparisons in SPSS version 27.</p> <p><strong>Findings:</strong> The time-by-group interaction was significant for grief acceptance, F(2,56)=39.61, p&lt;0.001, partial η²=0.586. A significant time-by-group interaction was also found for quality of life, F(2,56)=44.86, p&lt;0.001, partial η²=0.616. Bonferroni comparisons indicated that grief acceptance significantly improved from pretest to posttest and from pretest to follow-up (p&lt;0.001), whereas the posttest-follow-up difference was not significant (p=0.204). Quality of life also significantly improved from pretest to posttest and from pretest to follow-up (p&lt;0.001), while the posttest-follow-up difference was not significant (p=0.176).</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Meaning-centered group therapy appears to be an effective intervention for improving grief acceptance and quality of life among bereaved women by facilitating acceptance of loss, reconstructing meaning, and strengthening future orientation, with treatment effects remaining stable at the two-month follow-up.</p> <p><strong>هدف: </strong>پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه‌درمانی معناگرا بر پذیرش سوگ و کیفیت زندگی در زنان داغ‌دیده انجام شد.</p> <p><strong>مواد و روش: </strong>این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون، گروه کنترل و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل زنان داغ‌دیده ساکن تهران در سال 1405 بود که مرگ همسر یا یکی از اعضای درجه اول خانواده را تجربه کرده بودند. از میان افراد واجد شرایط، 30 زن به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر یک شامل 15 نفر، قرار گرفتند. گروه آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای گروه‌درمانی معناگرا، هفته‌ای یک جلسه، شرکت کرد و گروه کنترل در این مدت مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از بخش احساسات کنونی پرسشنامه تجدیدنظرشده سوگ تگزاس و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت جمع‌آوری شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد اثر تعامل زمان و گروه بر پذیرش سوگ معنادار بود (F(2,56)=39.61، p&lt;0.001، ηp²=0.586). همچنین اثر تعامل زمان و گروه بر کیفیت زندگی معنادار به دست آمد (F(2,56)=44.86، p&lt;0.001، ηp²=0.616). مقایسه‌های تعقیبی نشان داد پذیرش سوگ از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون و از پیش‌آزمون تا پیگیری به‌طور معناداری افزایش یافت (p&lt;0.001)، در حالی که تفاوت پس‌آزمون و پیگیری معنادار نبود (p=0.204). کیفیت زندگی نیز از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون و پیگیری به‌طور معناداری افزایش یافت (p&lt;0.001)، اما تفاوت پس‌آزمون و پیگیری معنادار نبود (p=0.176).</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> گروه‌درمانی معناگرا می‌تواند با تسهیل پذیرش واقعیت فقدان، بازسازی معنای زندگی و تقویت جهت‌گیری آینده، پذیرش سوگ و کیفیت زندگی زنان داغ‌دیده را بهبود بخشد و آثار آن حداقل تا دو ماه پس از مداخله حفظ شود.</p> https://www.quarterlyecp.com/index.php/ecp/article/download/568/350